Gitthy Thielen

Blijf jij je wegcijferentot er niets meer van je over is?

“Ik ben zo moe. Niet zomaar moe, maar leeg.Alsof alles in mij zegt: het is genoeg geweest.” Voor de buitenwereld lach je nog. Maar van binnen voel je je opgebrand.Je lijf begint signalen te geven — pijntjes, onrust, vermoeidheid.Je lontje is kort, je tranen zitten hoog. En daar voel je je weer schuldig over. Je blijft maar geven. Op je werk, thuis, voor iedereen.

Wat als jij weer op de eerste plaats mag staan?

Je staat ’s ochtends op met energie en zin in de dag. Je voelt ruimte in je hoofd en rust in je lijf. Je weet weer wat jóu blij maakt — en je gunt het jezelf. Je zegt ‘nee’ als iets ten koste van jezelf gaat, zónder schuldgevoel. Je hoeft geen masker meer op te zetten. Je praat niet meer mee om de lieve vrede, maar spreekt uit wat voor jóu klopt. Je laat jezelf zien zoals je echt bent — en dat voelt goed.

Heb je nog een vraag?

Als je altijd hebt gerend en klaar hebt gestaan voor anderen, is stilstaan lastig. Laat mij je helpen. Vul het formulier in en ik neem snel contact met je op.